Protesta kombëtare e thirrur nga Partia Demokratike këtë të shtunë në Tiranë u shoqërua me pjesëmarrje të kufizuar, përplasje të forta mes mbështetësve të Sali Berishës dhe protestuesve të rinj, si dhe episode dhune para Ministrisë së Arsimit. Ajo që duhej të ishte një mobilizim i përbashkët kundër qeverisë së Edi Ramës, u kthye në një përballje të hapur brenda vetë kampit opozitar, ku të rinjtë refuzuan praninë e drejtuesve dhe deputetëve të Partisë Demokratike, duke i akuzuar se po përpiqeshin të merrnin kontrollin e kauzës së tyre. “Opozita jemi ne”, “Rama në burg, Berisha në burg”, “Mos na e merrni kauzën” dhe “Jo deputetët e PD-së” ishin thirrjet që shoqëruan tensionet, ndërsa militantët demokratë u përballën me një kordon të krijuar nga protestuesit për t’i penguar të afroheshin pranë Ministrisë së Arsimit.
Për të dytën të shtunë radhazi, kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha, mungoi në protestën kombëtare që vetë kishte thirrur përpara Kryeministrisë. Megjithëse ishte njoftuar një mobilizim i opozitës, pamjet me dron të orës 13:00 treguan një numër të kufizuar militantësh në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”. Në vend të një tubimi masiv, në shesh u shfaqën një grup mbështetësish të PD-së dhe disa deputetë të saj, mes të cilëve Flamur Noka, Gazment Bardhi, Agron Gjekmarkaj, Belind Këlliçi, Saimir Korreshi dhe Xhelal Mziu. Në protestë u panë gjithashtu përfaqësues të Partisë së Lirisë, si Erisa Xhixho dhe Tedi Blushi.
Mungesa e Berishës u bë edhe më e dukshme për shkak se kjo ishte protesta e dytë kombëtare e organizuar nga PD-ja, në të cilën kreu i saj nuk ishte fizikisht i pranishëm. Në këto kushte, rolin e drejtuesit të tubimit e mori Flamur Noka, i cili mbajti fjalimin në emër të Partisë Demokratike dhe më pas udhëhoqi marshimin drejt Ministrisë së Arsimit, ku prej muajsh vijon protesta e një grupi të rinjsh.
Në fjalën e tij para Kryeministrisë, Noka u përpoq ta paraqiste protestën e PD-së si një mbështetje për kërkesat e të rinjve, duke deklaruar se qëllimi kryesor ishte largimi i Edi Ramës nga pushteti. Ai pretendoi se qeveria nuk mund ta mbante më pushtetin përmes dhunës dhe se zëri i qytetarëve duhej dëgjuar. Sipas tij, Partia Demokratike kishte dalë në shesh për të mbështetur protestuesit e rinj dhe për t’u bashkuar me ta në një qëndrim të përbashkët kundër qeverisë.
“Edi Rama, largohu! Ti nuk mund ta mbash pushtetin me dhunë. Askush nuk të do më, askush nuk të mbështet më. Me dhunë policore e kanë tentuar edhe diktatorë të tjerë dhe ti e di cili është fundi. Kjo është motoja mbi bazën e së cilës është thirrur protesta e dytë kombëtare e PD-së, për të qenë në sinkron me studentët dhe për t’i mbështetur ata. Kërkesat e tyre duhet të respektohen, zëri i tyre duhet të dëgjohet”, deklaroi Noka, duke njoftuar se demokratët do të vijonin protestën pranë të rinjve.
Por bashkimi i paralajmëruar nga drejtuesit e PD-së nuk u prit siç ata kishin shpresuar. Rreth orës 13:15, deputetët dhe militantët demokratë nisën marshimin drejt Ministrisë së Arsimit. Sapo mbërritën në Rrugën e Durrësit, ata u përballën me kundërshtimin e protestuesve të rinj, të cilët krijuan një kordon njerëzor për të mos lejuar afrimin e tyre. Thirrjet kundër Berishës dhe Partisë Demokratike u shtuan, ndërsa situata u tensionua me afrimin e dy grupeve.
“Rama në burg, Berisha në burg”, “Ju erdhi fundi”, “Opozita jemi ne”, “Arrestoni Berishën”, “Mos na e merrni kauzën” dhe “Opozitë e shitur” ishin disa nga thirrjet që u dëgjuan në protestë. Të rinjtë e bënë të qartë se kundërshtimi i tyre nuk ishte ndaj qytetarëve që mbështesnin Partinë Demokratike, por ndaj përfaqësuesve politikë që kërkonin t’i bashkoheshin protestës si grup parlamentar dhe partiak.
Një prej protestuesve deklaroi për Report TV se lëvizja kishte pesë muaj që zhvillonte protesta dhe se gjatë gjithë kësaj kohe PD-ja ishte përpjekur, sipas tij, të merrte kontrollin e saj. Ai theksoi se objektivi i tyre ishte rrëzimi i sistemit politik që identifikonin me Edi Ramën dhe Sali Berishën, duke kundërshtuar idenë se protesta mund të përfaqësohej nga njëra prej partive tradicionale.
“Ne kemi pesë muaj në protestë, jemi për të njëjtin qëllim, për rrëzimin e këtij sistemi Rama-Berisha. PD ka muaj që kërkon të kapë protestën dhe ta prishë protestën”, u shpreh ai.
Një tjetër protestues sqaroi se dyert ishin të hapura për çdo qytetar, përfshirë edhe demokratët, por jo për drejtuesit dhe deputetët e partisë. Sipas tij, prania e këtyre të fundit do të ndryshonte karakterin e protestës dhe do ta kthente atë në një aktivitet të kontrolluar nga politika.
“Çdo qytetar është i mirëpritur të vijë. Deputetët duhet të shmangen, sepse janë simbol i partisë që përfaqësojnë. Ai që nuk është i mirëpritur është një person që vetë ekzistenca e tij përfaqëson një parti. Çdo demokrat është i mirëpritur, Berisha dhe deputetët e tij në asnjë mënyrë. Ç’dallim ka Berisha nga Rama? Janë një! Protestë edhe kundër qeverisë, edhe kundër opozitës”, deklaroi protestuesi.
Ky qëndrim u bë shkak për një debat të drejtpërdrejtë me përfaqësuesit e PD-së, të cilët kërkonin që të rinjtë të pranonin bashkimin e protestave. Një përfaqësuese e demokratëve u bëri thirrje protestuesve të bashkoheshin, duke argumentuar se përçarja i shërbente vetëm kryeministrit Rama. “Sot bëhuni gjithë shqiptarët bashkë për të rrëzuar Edi Ramën”, u shpreh ajo.
Por përgjigjja e të rinjve ishte se shqiptarët ishin tashmë bashkë dhe se nuk kishin nevojë që një parti politike të merrte drejtimin e protestës. “Kjo parti e ka sjellë popullin këtu”, iu përgjigj një protestues, ndërsa një tjetër theksoi se kauza nuk duhej të përvetësohej nga asnjë forcë politike. “Ne duam që kauzën tonë të mos e marrë asnjë parti”, ishte një tjetër nga mesazhet e përcjella në shesh.
Pavarësisht kundërshtimit, një pjesë e mbështetësve të PD-së arritën të çanin kordonin dhe të afroheshin pranë Ministrisë së Arsimit. Megjithatë, shumica e protestuesve të rinj vijuan të pengonin afrimin e grupit tjetër, duke përsëritur thirrjet kundër Berishës dhe deputetëve demokratë. Për disa momente, dy grupet u gjendën përballë njëri-tjetrit, me tensionin që rritej dhe me ndërhyrje verbale nga të dyja palët.
Përplasja u shoqërua edhe me reagimin e Flamur Nokës, i cili kundërshtimin e të rinjve e lidhi me kreun e Partisë Mundësia, Arlind Qori. Në vend që të ndalej te refuzimi i drejtpërdrejtë i protestuesve për praninë e Berishës dhe deputetëve, Noka akuzoi Qorin se qëndronte pas thirrjeve kundër PD-së dhe se po ndihmonte, sipas tij, qeverinë.
Më herët, duke folur para Kryeministrisë, Noka kishte deklaruar se disa persona që kishin sulmuar Partinë Demokratike ishin blerë dhe se protestat e të rinjve po shërbenin për interesat e Edi Ramës. Ai përmendi edhe ANTIFA-n, duke pretenduar se Shqipëria nuk kishte një lëvizje të tillë dhe se, sipas tij, Arlind Qori dhe mbështetësit e tij po krijonin një situatë që i shërbente kryeministrit.
“Shumë veta kanë sulmuar PD-në. Koha tregoi se disa nga emrat u blenë si derrat dhe e katandisën protestën e flamingove në shërbim të Edi Ramës. Pa Qorin dhe 50 komunistë të tij, Edi Rama nuk do të kishte asnjë mundësi të artikulonte ANTIFA-n. Shqipëria nuk ka ANTIFA. Por komunistët e Qorit dhe lufta kundër opozitës i bënë shërbimin më të mirë Edi Ramës”, deklaroi Noka.
Pas tensioneve, ai këmbënguli se Partia Demokratike nuk do të largohej nga sheshi dhe paralajmëroi mbështetësit e Qorit se do të merrnin përgjigje. “Po ruajmë gjakftohtësinë, ne kemi dalë kundër Ramës, ata kanë dalë kundër opozitës. Këtu PD-në nuk e shkul dot askush nga sheshi, ata qoristat do ta marrin përgjigjen një për një”, u shpreh Noka.
Ndërkohë, deputetët demokratë u tërhoqën më në hyrje të Rrugës së Durrësit për të shmangur incidente të tjera me protestuesit. Në këtë grup u panë Gazment Bardhi, Saimir Korreshi dhe Xhelal Mziu, ndërsa Klevis Balliu u filmua duke komunikuar në telefon, duke mbuluar gojën me dorë. Tërheqja e deputetëve erdhi në një moment kur kundërshtimi ndaj pranisë së tyre po bëhej gjithnjë e më i fortë.
Por përplasjet politike nuk ishin të vetmet incidente të ditës. Ndërsa protesta vijonte para Ministrisë së Arsimit, një pjesë e protestuesve, disa prej tyre të maskuar, nisën të përdorin mjete piroteknike dhe të ndezin zjarre në rrugë. Në fillim u dogjën kartonë dhe dy kosha mbeturinash, ndërsa u hodhën kapsolla dhe u ndezën tymuese blu e të kuqe. Policia u bëri thirrje protestuesve të mos bllokonin rrugën dhe të mos ndiznin zjarre, duke kërkuar që të distancoheshin nga veprimet e dhunshme.
Situata u përshkallëzua më tej rreth orës 14:29, kur disa protestues të maskuar u rreshtuan përballë efektivëve të policisë dhe nisën t’i qëllonin me llastiqe. Pranë tyre, tre kosha mbeturinash ishin përfshirë nga flakët. Më pas, protestuesit hodhën gurë dhe molotovë në drejtim të Ministrisë së Arsimit, duke e zhvendosur protestën nga përplasjet verbale në akte të drejtpërdrejta dhune.
Disa prej të maskuarve shkulën pllakat e trotuarit dhe i përdorën për të sulmuar policinë, ndërsa gurët u hodhën edhe në drejtim të godinës së ministrisë. Përballë situatës, policia ndërhyri me autobotin e ujit, i cili u afrua për të shuar flakët në koshat e mbeturinave dhe për të menaxhuar përshkallëzimin e situatës.
“Polici e krimit”, dëgjohej të thërrisnin protestuesit në kor, ndërsa efektivët vijonin ndërhyrjen. Policia kishte bërë më herët thirrje që protestuesit të mos bllokonin rrugën dhe të shmangnin ndezjen e zjarreve, por situata vijoi të përkeqësohej me hedhjen e gurëve dhe mjeteve piroteknike.
Gjatë protestës nuk munguan as format e ironisë politike. Disa protestues zgjodhën të maskoheshin si kryeministri Edi Rama dhe ministrja Belinda Balluku, duke improvizuar një dialog satirik për përgjegjësinë politike dhe largimin nga pushteti. Njëri prej tyre, i maskuar si Rama, deklaronte se vetëm Belinda Balluku duhej të shkonte në burg, ndërsa personazhi i maskuar si ministrja përgjigjej se, nëse largohej ajo, do ta merrte me vete edhe kryeministrin.
Në dialogun e improvizuar, personazhi i Ramës shprehej se do të largohej nga pushteti vetëm kur ta dëshironte vetë. Kjo performancë u përdor nga protestuesit si një formë satire ndaj qeverisë dhe mënyrës se si, sipas tyre, drejtuesit politikë shmangin përgjegjësinë.
Një tjetër moment i protestës ishte prania e dy protestuesve të vegjël të maskuar, të cilët u ulën në vijat e bardha përpara efektivëve të policisë. Pranë tyre qëndronte një protestues me veshje popullore dhe flamurin kombëtar në dorë. Ndryshe nga situata në bulevard, ku deputetët demokratë ishin përplasur me policinë për kufizimin e lëvizjes, në orët e para të protestës para Ministrisë së Arsimit ishte regjistruar edhe një moment bashkëbisedimi mes një efektivi dhe një gruaje të moshuar, të cilën polici e ndihmoi të kalonte.
Ndërkohë, tensione me policinë ishin regjistruar edhe përpara se demokratët të mbërrinin te Ministria e Arsimit. Deputetët Belind Këlliçi dhe Tedi Blushi u përplasën verbalisht me efektivët, duke kundërshtuar perimetrin e sigurisë dhe kufizimin e lëvizjes në bulevard. Blushi u përpoq të shtynte policët, ndërsa Këlliçi përdori fjalë fyese ndaj një efektivi, duke kërkuar që të lejohej kalimi i qytetarëve.
“Hiqe dorën, plehrë!”, dëgjohet t’i drejtohet Këlliçi një polici, ndërsa ky i fundit i shpjegon se ekzistonte një perimetër sigurie dhe se duhej respektuar urdhri për kufizimin e lëvizjes. Edhe Tedi Blushi kundërshtoi ndërhyrjen e efektivëve, duke pretenduar se po pengohej lëvizja e lirë e qytetarëve.
Në përfundim, protesta e 31 tetorit nxori në pah dy zhvillime të rëndësishme për opozitën shqiptare. Nga njëra anë, Partia Demokratike u përball sërish me një pjesëmarrje të kufizuar në protestën e saj kombëtare dhe me mungesën e kryetarit Sali Berisha, i cili nuk u shfaq në shesh për të dytën të shtunë radhazi. Nga ana tjetër, tentativa për t’u bashkuar me protestën e të rinjve përfundoi në refuzim dhe përplasje, duke treguar se një pjesë e protestuesve nuk e shohin më opozitën tradicionale si përfaqësuese të kauzës së tyre.
Në vend të një fronti të përbashkët kundër qeverisë, dy grupet përfunduan në një përballje të drejtpërdrejtë për kontrollin dhe përfaqësimin e protestës. Të rinjtë kërkuan të ruanin pavarësinë e lëvizjes së tyre, ndërsa PD-ja këmbënguli se kishte të drejtën dhe detyrimin politik të ishte pjesë e protestës. Kjo përplasje, e shoqëruar me akuzat e Nokës ndaj Arlind Qorit dhe me episodet e dhunës para Ministrisë së Arsimit, e zhvendosi vëmendjen nga mesazhi kundër qeverisë te përçarja brenda vetë opozitës.
Protesta që ishte thirrur për të bashkuar kundërshtarët e Edi Ramës përfundoi kështu duke ekspozuar ndarjet mes tyre. Mungesa e Berishës, numri i kufizuar i militantëve para Kryeministrisë, refuzimi i deputetëve demokratë nga të rinjtë dhe përshkallëzimi i situatës në dhunë shënuan një tjetër ditë të vështirë për opozitën, e cila, përpara se të bindë qytetarët të bashkohen kundër qeverisë, duket se duhet të përballet me mungesën e një qëndrimi të përbashkët brenda vetë kampit opozitar.
