Dinamo e ka mbyllur ciklin e shtatë javëve të para të Superiores në vendin e tretë, me 12 pikë të grumbulluara nga katër fi tore dhe tri humbje. Një nisje pozitive në aspektin e klasifi kimit, por që shoqërohet me një problem të veçantë, mungesën e një stadiumi në Tiranë, që e detyron skuadrën kryeqytetas e të zhvillojë ndeshjet në Elbasan Arena.
Përtej rezultateve, kjo situatë e bën më të ndërlikuar analizën e paraqitjeve të bluve, veçanërisht kur bëhet fjalë për dallimin mes ndeshjeve “në shtëpi” dhe atyre në transfertë. Në letër, Dinamo ka luajtur katër herë si pritëse dhe tri herë si udhëtuese. Në praktikë, pesë nga shtatë takimet janë zhvilluar në Elbasan Arena, përfshirë edhe përballjen me Skënderbeun, ku Dinamo ishte të paktën në letër, si skuadër udhëtuese.
NDESHJET NË SHTËPI- Në katër ndeshjet ku ka qenë pritëse, Dinamo ka marrë gjashtë pikë, me dy fi tore dhe dy humbje. Bilanci i golave është 5-5, ndërsa rendimenti prej 50 për qind tregon se skuadra nuk ka arritur të krijojë një avantazh të qëndrueshëm dhe të përfi tojë nga efekti fushë. Blutë fi tuan 2-1 ndaj Elbasanit dhe 3-1 kundër Laçit, por humbën 0-1 ndaj Vorës dhe 0-2 ndaj Teutës.
Këto dy disfata, sidomos ajo e fundit ndaj një rivali që kryeson kampionatin, i kanë penguar të përfi tojnë më shumë nga ndeshjet e regjistruara si pritëse. Megjithatë, statistikat duhen parë edhe në kontekstin ku zhvillohen takimet. Dinamo nuk luan në Tiranë, por në Elbasan, larg qytetit me të cilin identifi kohet klubi. Kjo nuk shpjegon automatikisht rezultatet, por ngre pikëpyetje mbi avantazhin real që mund të ketë skuadra kur luan si pritëse.
NDESHJET NË TRANSFERTË- Në klasifi – kimin zyrtar të transfertave, Dinamo ka grumbulluar po gjashtë pikë, por në vetëm tri ndeshje. Dy fi toret dhe një humbje shoqërohen me pesë gola të shënuar dhe tre të pësuar, një bilanc më pozitiv në aspektin e golavarazhit krahasuar me ndeshjet në shtëpi. Rezultati më i spikatur ishte fi torja 4-2 ndaj Partizanit, një sukses që dëshmoi aftësinë e skuadrës për të prodhuar lojë sulmuese edhe në fushën e kundërshtarit.
Në krahun tjetër, Dinamo u mund 0-1 nga Vllaznia, në një transfertë të mirëfilltë jashtë Elbasanit. Rasti më i veçantë është fi torja 1-0 ndaj Skënderbeut. Edhe pse në kalendar Dinamo ishte skuadra udhëtuese, ndeshja u zhvillua në “Elbasan Arena”, pasi fusha e Skënderbeut nuk ishte gati. Për rrjedhojë, tri nga gjashtë pikët e Dinamos në transfertë janë marrë në të njëjtin stadium ku zhvillon edhe ndeshjet si pritëse. Ky detaj ndryshon mënyrën se si lexohet bilanci. Nëse ndarja zyrtare shtëpi-transfertë paraqet dy kategori me nga gjashtë pikë, vendi ku janë luajtur ndeshjet tregon një panoramë tjetër.
PROBLEMI ME STADIUMIN- Çështja e stadiumit është një nga veçoritë më të rëndësishme të sezonit të Dinamos. Një klub i identifi kuar me Tiranën po i zhvillon ndeshjet në Elbasan, duke qenë larg ambientit të vet natyror dhe një pjese të publikut që mund ta ndiqte më lehtë skuadrën në kryeqytet. Në futboll, avantazhi i fushës nuk lidhet vetëm me faktin se cila skuadër fi guron pritëse.
Ai mund të përfshijë edhe njohjen e ambientit, mbështetjen e tifozëve dhe lidhjen e skuadrës me qytetin e saj. Për Dinamon, këta elementë nuk janë të pranishëm në të njëjtën mënyrë si për një klub që luan në stadiumin e vet në qytetin ku është i vendosur. Kjo nuk do të thotë se blutë i zhvillojnë të gjitha ndeshjet në transfertë. Zyrtarisht, katër nga shtatë takimet janë luajtur me Dinamon si pritëse.
Por në kuptimin gjeografi k, skuadra nuk e ka ende mundësinë të luajë në Tiranë, ndaj edhe ndeshjet në shtëpi zhvillohen larg kryeqytetit. Në pesë ndeshjet e luajtura në Elbasan Arena, Dinamo ka marrë nëntë pikë, me tri fi tore dhe dy humbje. Në dy takimet e zhvilluara në stadiumet e kundërshtarëve, ka marrë tri pikë, falë fi tores ndaj Partizanit (edhe kjo e luajtur në Vorë).
Shifrat nuk janë të mjaftueshme për të nxjerrë përfundime përfundimtare mbi ndikimin e stadiumit, por tregojnë se analiza e rezultateve kërkon më shumë sesa ndarjen formale mes pritësit dhe udhëtuesit. Përtej ndikimit të mundshëm në rezultatet sportive, largësia nga Tirana përbën edhe një çështje praktike për tifozët. Ndjekja e skuadrës në Elbasan kërkon organizim dhe udhëtim, ndërsa mungesa e një fushe në kryeqytet e vështirëson krijimin e një rutine të zakonshme mes klubit dhe mbështetësve të tij.
